Wat was er eerst: technieken of vormen?

Sommigen die Meester Mak online volgen, zullen zijn informatieve artikels af en toe lezen. Deze laatste waar we het over gaan hebben is heel relevant om mijn manier van lesgeven te begrijpen en ook waarom veel westerse scholen falen om vechtklare gewoontes te creëren die vallen buiten vechtlust, kracht en lef. Specifiek bedoel ik dan verplaatsing en improvisatie.

Technieken of Vormen eerst? Wing Chun vraag: wat zijn de verschillen tussen 12 Gulao technieken, Lange Vorm van de Rode Boot rebellen en de 3 Foshan vormen (Mak Kwon-kune)

We kijken even naar wat Meester Mak vertelt over San Sik 散式 (discrete technieken) en Taolu 套路 (vormen)?

Nadien probeert hij in dat artikel het verschil te bekijken tussen wing chun verschillen

1. de 12 Gulao San Sik technieken

2. de Lange Vorm van het "Rode Boot" gezelschap (rebellengroep)

3. de drie basisvormen uit Foshan (Fatsan)

   
   

Er wordt vaak vanuit gegaan dat Leung Jan eerst alleen les gaf met de drie vormen (Siu Nim Tao, Chum Kiu, Biu Jee) in Foshan, en pas nadien op ouder "gepensioneerde" leeftijd in Gulao te Heshan, de 12 San Sik oefeningen zonder vormen gaf. Nochtans gaf hij in Gulao ook les in de Lange Vorm.

Yuen Biao als Leung Jan en Lam Ching-ying als Leung Yi-tai (Red Boat Opera) in de film The Prodigal Son (1981) van Sammo Hung

Verder staat in het artikel dat in zijn jonge jaren Meester Fung Keung persoonlijk getuige was van lessen met de Lange Vorm in Gulao. Voor Fung leek het op een compacte versie met alle drie vormen die we vandaag kennen in een enkele lange vorm. Spijtig genoeg is de kennis van deze Lange Vorm verloren gegaan.

Ip Ching vertelde ooit dat zijn vader, Grootmeester Ip Man, hem had verteld dat de drie vormen geïntegreerd en beoefend konden worden als een enkele vorm.

Vanuit het oogpunt van historische ontwikkeling zou het logischer klinken mocht San Sik eerst ontstaan zijn vooraleer Taolu gebruikt wordt bij een opleiding.

Hier zijn de belangrijkste redenen waarom:

1. Overlevingskansen in een gevecht waren het belangrijkst: de algemene krijgskust was in de oudheid ontstaan vanuit gevechten, oorlog en jacht. Oorspronkelijk bestond een krijgskunst uit enkele eenvoudige directe overlevingsvaardigheden zoals steken, hakken en blokken als een blauwdruk voor San Sik. Gecompliceerde, uitgewerkte vormen (Taolu) kwamen pas later. Als voorbeeld neemt Meester Mak de Mian Zhang Duanda, wat overeen komt met de 32 poses opgetekend door Generaal Qi Jiguang in zijn werk Jixiao Xinshu: Hoofdstuk over de Belangrijkste Basisslagen, en zijn werk Xingyiquan all originally consisted only of San Sik, with no Taolu. Xingyi is nog steeds een bekende kungfustijl. En oplappende beweging die we bij de opwarming bij IWCO.be in Lokeren of Gent ook gebruiken uit Xingyi, is de pijl en boog vuistslagen.

   
   
   

   

   

2. Vormen werden ontwikkeld voor doorgave via scholing: Wanneer praktische gevechtstechnieken een zeker niveau bereikt hadden (zoals tijdens de Ming en Qing dynastieën), gingen de voorouders de technieken (San Sik) verweven in vormen (Taolu) om op deze manier efficiënter te kunnen lesgeven en oefenen tijdens meer vreedzame periodes in de geschiedenis. De vorm dient als een soort hulpmiddel voor ons "spiergeheugen" door herhaling, maar San Sik blijft fundamenteel om te vechten.

   
   

3. De evolutie van praktijk tot vorm: Vroeger concentreerde een krijgskust zich meer op het praktische, met eenvoudige en brute bewegingen. Bij een rustigere samenleving, verschoven aspecten van de krijgskunst naar fitheid en uitvoering waardoor Taolu alsmaar meer werd gebruikt omwille van zijn esthetiek van mooie bewegingen. De algemene regel werd: "de interne bewegingen komen eerst; de externe vormen volgen later."

Daarom dat San Sik de ziel is van een krijgskunst, waar Taolu de oefenmethodes zijn die later voor scholing ontwikkeld waren.

Gebaseerd op dit gedachtegoed, stelde Meester Mak uiteindelijk de vraag in het artikel of de 12 Gulao San Sik nu eerst of later werd ontwikkeld dan de Lange Vorm van de "Rode Boot" rebellengroep of de huidige 3 vormen uit Foshan. Een diepzinnige en niet onbelangrijke vraag voor elke Wing Chun Kuen (Yongchunquan) lijn van deze generatie.

Dit artikel is van grote relevantie om te demonstreren waarom ik ook meer aandacht schenk aan positionering en partnerwerk boven vormen. Bij de vele Wing Chun scholen waar ik vroeger mee in aanraking ben gekomen, werd er maanden lang in yi-jee-kim-yuen-ma pose bewegingen in vorm of uit de vorm gedrild waardoor puur gekeken werd naar spiergeheugen zonder besef van de juiste vechtafstand of spontane beweging. Door mijn jarenlange ervaring in Kendocompetities, besefte ik bij het lesgeven van Wing Chun dat dynamiek en aanvalsdruk cruciaal zijn en afstammen uit de San Sik ziel van de krijgskunst. Naast ChiSao zijn voetenwerk om zich te positioneren en afstamden te corrigeren cruciaal en moet volgens mij vroeger geïntroduceerd worden binnen de concepten van elke vorm.

De Gulao San Sik wordt in niveau 5 van het gemodificeerd curriculum geïntroduceerd, maar de bewegingsdynamiek is bij mij onderdeel van elke opwarming en oefening. Sommige oefeningen in de 2 eerste levels in yi-jee-kim-yuen-ma pose zijn echt zwak om de juiste dynamiek te begrijpen, waardoor de juiste positioneringscontext belangrijk wordt, zoals bij een kaosao of een paksao naar de schouders toe. Ook de begin- en eindvuistslagen zijn verschillend in uitvoering. Waar de eerste via een "biu-bo" vertrekt, wordt de "chehong kuen" (terugtrekkende slag, of te simplistisch als kettingstoten gekend) met een "tor-bo" uitgevoerd. Aangezien onze Chow TzeChuen-lijn zich ook erg richt op traptechnieken, weten velen in IWCO ook hoe cruciaal het voetenwerk voor ons is.

Hopelijk heeft dit wat licht geworpen op je begrip over Wing Chun en onze krijgskunstgeschiedenis.

Meer weten over Gulao klik op Gulao Wing Chun.